Pierwsze zapisy tego języka

Pierwsze zapisy tego języka powstały w XVIII wieku dzięki pastorom niemieckim, do tej pory znany był on jedynie w wersji ustnej. Przez pewien czas stała się także językiem imperium rzymskiego.

Dlatego część native speakerów pracuje kilka lat w danym państwie, a potem przenosi się do innego. „Ewangelia” oznaczała „dobrą nowinę”, dziś zaś jest to określenie świętej księgi rzymskich chrześcijan.

Język prasłowiański posiadał samogłoski, które dziś już poza bułgarskim (w zmodyfikowanej formie) nie występują – jery: miękki i twardy. Wisiorki z wyrytymi runami mają przynosić szczęście, a także wzmacniać pewne określone cechy psychiczne.

Jego wynalazcą był człowiek, który cierpiał z powodu niemożności skontaktowania się ze światem.